Rumuz: Kokusuz
Soru: Dijilay Hanım Ablam, çevremdeki herkes bana bloglardan bahsedip duruyor. Sen de bir blog aç dediler bana. Açtım ama ne yazacağımı bilmiyorum. Hani bana yazacak birkaç konu fısıldasan diyorum. Konu bulamadığım için yazamıyorum, yoksa ben var ya kompozisyon sınavlarından hep 100 alırdım öğrenciyken.
Cevap: Bana baksana sen, kokmayıp bulaşmayacağım diye sen kenarda bekle ben sana akıl vereyim ooh ne güzel hayat. “Ben var ya” diye başlayıp lise günlerinde aldığın notlarla şişineceğine başla bir ucundan yaz işte, futbol yaz, kız nasıl tavlanır yaz… bu ülkede herkes anlar bu konulardan herkesin de söyleyeceği vardır. Salla işte, ahkam kes, hocalara ve topçulara da saldır arada, iyi de prim yapar.

Rumuz: Paragöz
Soru: Dijilay ablam, gazetelerde boy boy haberler gördüm. Blog yazmak modaymış bu günlerde. Kahvedeki kankalara da söyledim, karlı da bir iş gibi geldi bana. Şu bloglardan nasıl para kazanılacağını bize bir anlatabilir misin ya Dijilay Abla? Hem hediyeler felan da geliyormuş, tatile felan da gidilirmiş. Yaz be ablam da biz de sebeplenelim.
Cevap: Paragöz evladım, yerli yabancı bir sürü yer var seç, beğen al bir adres, başla yazmaya. İçini doldurmana da gerek yok, bas karı kız tavlama muhabbetlerini, kahveden bir de hacker ayarla, arada ahkam kessin sana konuk yazar diye, böylece adın duyulur reklamın da bol olur. Ama senden adam olur mu, bak orası meçhul.

Rumuz: Gurul gurul
Soru: Sevgili Dijlay Ablacım, ortamlarda fırtına gibi esiyorum. Herkes peşimde. Hık desem satılır. Mık desem şirket batar. Diyorum ki artık sosyal medya guruluğuna soyunsam. Şöyle markalara gidip blog yazarlarına ürün göndermelerini salık versem. Sonra paraya para demesem, nasıl olur? Kime gideyim ablam? Sen hedef göster e mi?
Cevap:Ah canııım yazık ayol, açlıktan miden gurulduyor, kendi düşüncelerini duyamıyorsun herhalde. Orası kurtlar sofrası yedirirler mi sana kuzuları pardon markaları, tutmuş herkes köşeleri, sen git bu gece devir şişeleri. Aaa delinin zoruna bak, ne hedef göstermesi ayol, ben olsa olsa, seni laflarımla döver, gününü gösteririm.

Rumuz: Kralım ben

Soru: Sevgili Dijlay Ablam,
Ablacım atı alan üsküdarı geçmiş, Belek Rixos’da konaklamış. Blog desen var. Friendfeed’de ahkamlarım, layk’larım sebil gibi. Twitter’ın kralıyım. Ama alem marka marka, lansmandan toplantıya seyirtirken ben kaldım yayan. Ne yapmalı? Övsem mi? Dövsem mi?

Cevap: Ah benim taçsız Kral’ım, sürgündeki İran Şah’ım, sersem sepetim. Elalem uğraşmış adam olmuş, sen ola ola sosyal medyada cüdam olmuşsun. Hele bir bak yazdıklarına, paylaştıklarına, laykladıklarına. Liseye başlamış abaza oğlan çocuğu muhabettleri gırla gitmiş. Kim ne yapsın ayol seni. Hangi firma cesaret edip de çağırır seni, alim Allah havuz kenarında açık ağzından akan salyalarının bulaştığı turistlere tetanoz aşısı bile gerekir. Haydi haydi dellenme, ne o öyle kabadayı ağızları, dövmek sövmek, ağır ol da molla desinler.

Rumuz: Şöhret peşinde
Soru: Sevgili Dijlay Abla,
Emektar bir blogger’im. Ömrüm yazmakla geçti. Velhasıl kelam bloggumun takipçileri hiç yok denecek kadar az. Yazıyorum, resmler yüklüyom, arada etrafa sataşıyom, ona buna yorum yazıyom. Olmuyor, olmuyor. Ne yaptıysam 14’ü geçemedim. Sadece 14! Ne yapsam?
Sevgiler

Cevap: Bana bak emektar, şöhret peşinde koşacağına önce şu” Messenger Türkçeni” düzelt ne o öyle Balkan Muhaciri gibi yapıyom ediyom . Kim neden okusun seni, girdim baktım sitene abaza gibi koymuşsun karı fotoğraflarını sıra sıra, sanki yeterince cıbıl yok sağda solda. Bir de ucuza kaçmışsın Demirperde yıllarından kalma kadınlar, yoluk yoluk sarkık sarkık. Adam gibi yazı yaz önce, madem foto koyacaksın ara bul şöyle afet-i cihan mahbub-u zaman kızlardan koy. Arada da iki üç kedi fotosu koy, o da yetmezse “en ucuz cep telefonlarını nereden alırsınız” diye yaz bak nasıl artar takipçilerin.

Rumuz: Alem buysa kral benim
Soru : Sevgili Dijlay Abla,
Ortamların hastasıyım. Twitter, facebook, xing ne arasan var. Blog desen gani! Her gün her dakika twit’liyorum, blogluyorum, poke’luyorum. Ama Friendfeed. Ah o Friendfeed! Ne yaptıysam olmadı. Bir türlü like’ların kralı olamadım. Bir türlü üst sıralarda kalamadım. Yağ sürmüşsün gibi mübarekler, kayıp gidiyorlar. Hop bir bakmışsın kimsecikler görmeden kaybolmuş gitmiş. Bir sen anlarsın derdimden, ne yapsam ne etsem? Kedim de yok, küçük kız çocuğum da…
Sevgiler
Cevap: Kral oğlum hiç başka işin kalmadı mı senin ayol. Ne zoruna çocuğum, yapışmışsın sinek gibi bilgisayar ekranına, poklamaya çalışırken boka sarmışsın. Sen en kısa zamanda bir doktora görün a benim alık oğlum. Az kalmış ruh hastası olmana. Hem o alemlerde kral çok, sana yedirmezler o pür nur mevkii. Sen kendine yeni bir dünya kur oğlum, sor akrabalara vardır elbet helal süt emmiş geçkince biri, yuva kur, sonra kedin de olur kızın da.